السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )
382
ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )
بردبارىات پيمودهام ، و از درى داخل شدهام كه قوم حضرت ادريس و يونس عليهما السّلام از آن وارد شدند و آنان را مورد مرحمت خويش قرار داده و به واسطهء خشم پيامبرت بر آنها ، بر عذابشان اصرار ننمودى . و از درى وارد شدهام كه ابليس با علم به اصرارورزى پيوستهاش بر نافرمانىات از تو مهلت خواست ، و تو خواستهاش را اجابت نمودى . و بر درى ايستادهام كه هدايت و عنايت خويش را بر ساحران و افسونگران فرعون آغاز نمودى ، تا اينكه از دوستان تو گرديدند ، با وجود اينكه از دشمنان تو بودند ، و بر همان در ايستادهام كه هدايت و عنايتت را بر امّتهاى پيامبران پيشين كه پيوسته بر پرستش بتها روى آورده و مستحقّ نابودى بودند ، آغاز فرمودى ، پس از روى خشم و غضب پيامبرى را به سوى آنان گسيل داشتى كه ايشان را راهنمايى كرد ، تا اينكه عدّهء بسيارى از اوليا و عزيزان درگاهت گرديدند . و بر در رحمت رسولت حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله ايستادهام ، و به وسيلهء رحمت او يارى مىجويم و اميدوارم كه گناهانم بيشتر از امّت حضرت موسى عليه السّلام نباشد ، آنان كه گوساله پرست بودند ، و گفتند : فَاذْهَبْ أَنْتَ وَ رَبُّكَ فَقاتِلا « 1 » - تو و پروردگارت برويد و با او بجنگيد . و گفتند : أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً . « 2 » - خدا را آشكارا به ما نشان بده . ولى با وجود اين همه گناه ، حضرت موسى عليه السّلام از آنان شفاعت نمود ، به حدّى كه در تورات ديدم كه وى به تو - جلّ جلالك - عرض كرد : « اگر شفاعت مرا در بارهء آنان نمىپذيرى ، نام مرا از رسالت و پيامبرى محو فرما . » و تو اى خدا ، شفاعت او را پذيرفتى و با اينكه مرده بودند زندهشان گردانيدى ، و آنان را بسان كسانى كه
--> ( 1 ) مائده ( 5 ) : 24 . ( 2 ) نساء ( 4 ) : 153 .